Alleen de zegen van de HEER maakt rijk, zwoegen voegt daar niets aan toe. Spreuken 10:22
Wat een wijsheid is dat! Maar hoe moeilijk om je eigen te maken. Anderhalf jaar lang heb ik gezwoegd. Met plezier, maar soms ook met moeite. En met heel mijn hart heb ik de dingen gedaan die God me te doen gaf! Wat was het heerlijk om te ontdekken dat God me de gave van gastvrijheid heeft gegeven.
Maar nu ben ik eventjes teruggefloten. Mijn zwoegen is even stil gelegd. Sinds vandaag heb ik tijd om uit te slapen, een boek te lezen, zo lang onder de douche te staan als ik wil, mijn huis te poetsen, te doen waar ik zin in heb, naar bed te gaan wanneer ik wil…. Wat een vrijheid. Maar vrijheid is wennen, als je jezelf tijden aan banden hebt gelegd. Die banden waren niet de coschappen opzich. Het waren de verwachtingen die ik mezelf oplegde, de waarde die ik hechtte aan of ik wel of niet aan mijn eigen verwachtingen voldeed. Nu ik ff ‘niks’ doe merk ik hoe zeer ik mijn zelfwaardering daar toch weer aan had opgehangen.
Ik heb zeker nog iets te leren de komende tijd. Ary zei me al om te proberen mezelf en de dingen van het leven wat luchtiger op te pakken. Nou daar zal ik me dan maar op storten…of neem ik het dan weer te serieus.
Heer, wees mijn leermeester.
