Een babbeltje op de galerij met mijn buuf. We hadden het over mijn verhaaltje over de hemelse huisarts; hoe zou het leven in de hemel er eigenlijk uit zien. Ik zei dat ik er vaak over na had gedacht dat mijn kennis en kunde straks
overbodig gaat zijn, aangezien mijn vak gebaseerd is op de aanwezigheid van imperfectie en gebrokenheid. Ik geloof in een toekomstige wereld waar volmaaktheid heerst en heelheid. Dus als dokter heb je dan niet meer zo veel te makken.
‘Maar iemand die nu feesten organiseert, heeft dan toch ook weinig meer te doen. Als je in de hemel een feestje wilt, knip je toch gewoon met je vingers en dan is alles in één klap geregeld,’ opperde mijn buuf. Dat leek mij toch een uiterst onaantrekkelijke plaats om te zijn. We halen toch juist voldoening uit het ’scheppen’ van dingen, het organiseren van feestjes etc. Waarom zouden we ons daar in de hemel dan niet mee bezig houden. Een hemel waar we alleen maar Philadephia zitten te vreten op een wolk, lijkt me weinig aan.
Ik ben toch meer voor een ‘hemelbeeld’ met perspectief op snorkelen.
Corine
(bron afbeelding: http://www.hanauma-bay-hawaii.com/)

